Πέτρες στη Χολή – Ygeiaevexia.gr
Ygeiaevexia.gr, 2 Οκτωβρίου 2014 Τι είναι, πως προκαλούνται, πως αντιμετωπίζονται! Πόσες φορές έχουμε ακούσει την έκφραση «Έχω τη χολή μου»… Η αλήθεια είναι ότι όλοι την έχουμε! Ευτυχώς! Γιατί η χολή είναι ένα φυσιολογικό και απαραίτητο στοιχείο που παράγεται από το ανθρώπινο ήπαρ. Χρησιμοποιώντας βέβαια την παραπάνω έκφραση εννοούμε ότι πάσχει η χοληδόχος κύστη μας, πράγμα συνήθως σημαίνει ότι έχουμε λίθους-κοινώς Πέτρες στη Χολή μας, δηλαδή χολολιθίαση. Τι είναι όμως η χολή και ποια είναι η λειτουργία της στον οργανισμός; Πώς σχηματίζονται οι πέτρες; Πρέπει πάντοτε να αφαιρείται η χοληδόχος κύστη και ποιες συνέπειες προκαλεί η αφαίρεσή της; Γι’ αυτές και αρκετές άλλες απορίες σας σχετικά με τις πέτρες στη χολή θα ενημερωθείτε από το θέμα που ετοιμάσαμε για σας, με τη βοήθεια του Χειρούργου κ. Δημήτρη Φιλίππου. Πότε δημιουργείτε το πρόβλημα; Η χοληδόχος κύστη είναι ένα όργανο σχήματος αχλαδιού, που βρίσκεται κάτω από τη δεξιά πλευρά του ήπατος από το οποίο παράγεται. Ο κύριος σκοπός του είναι να συγκεντρώσει το πεπτικό υγρό (χολή) που παράγεται από το ήπαρ. Η χολή παράγεται από το ήπαρ σε ποσότητα που φτάνει περίπου τα 750 ml το 24ωρο και χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια των γευμάτων καθώς είναι απαραίτητη για την πέψη των λιπαρών στοιχείων της διατροφής μας και την απορρόφηση κάποιων βιταμινών. Οι λίθοι στη χοληδόχο κύστη δεν προϋπάρχουν αλλά δημιουργούνται στη διάρκεια της ζωή μας, όταν διαταραχθεί η ισορροπία των συστατικών της χολής, έτσι ώστε ορισμένα από αυτά να μην μπορούν να διαλυθούν και να κατακάθονται με τη μορφή κρυστάλλων και λάσπης, στην αρχή και λίθων εν τέλει. Έτσι, στη χοληδόχο κύστη σχηματίζονται κρύσταλλοι οι οποίοι αποτελούν τον πυρήνα γύρω από τον οποίο σχηματίζονται άλλοι. Πώς εκδηλώνεται το πρόβλημα; Η κίνηση των λίθων κατά την πορεία των στοιχείων εκείνων που περιέχουν και μεταφέρον τη χολή προς το έντερο και η απόφραξη αυτών των στοιχείων δημιουργεί σε μεγάλο βαθμό τη συμπτωματολογία της χολολιθίασης. Τυπικό σύμπτωμα της χολολιθίασης είναι ο έντονος σταθερός πόνος στο δεξιό πάνω μέρος της κοιλιάς, κάτω από τα πλευρά. Η ενόχληση μπορεί επίσης να αντανακλά στο επιγάστριο, στο δεξιό ώμο, στην πλάτη και αλλού. Συνήθως εμφανίζεται μισή με μία ώρα μετά το φαγητό και μπορεί να διαρκέσει από 10 λεπτά μέχρι και πολλές ώρες. Τον πόνο συνοδεύει συχνά ναυτία, εμετός αλλά και πυρετός ή ρίγος και σπανιότερα ίκτερος (κιτρίνισμα του δέρματος). Τα επεισόδια πόνου μπορεί να εμφανίζονται τακτικά αλλά και με μεσοδιαστήματα ελεύθερα συμπτωμάτων μπορεί να είναι διάφορες ενοχλήσεις δυσπεψίας που εμφανίζονται με ερυγές (ρεψίματα), τυμπανισμό, διάχυτα κοιλιακά ενοχλήματα, συνήθως μετά από γεύματα με περιεκτικότητα σε λίπος. Οι χοληστερολικοί λίθοι έχουν πράσινο-καφέ χρώμα και το μέγεθος ποικίλει από ένα κόκκο άμμου μέχρι και λίγα εκατοστά Ποιοι κινδυνεύουν περισσότερο; Υπολογίζεται ότι το 10% -20% του πληθυσμού θα αναπτύξει Πέτρες στη Χολή κάποια στιγμή στη ζωή του. Παρότι ο μηχανισμός σχηματισμού τους δεν είναι απολύτως σαφής, έχει αποδειχθεί ότι ορισμένοι παράγοντες αυξάνουν σημαντικά τις πιθανότητες. Τέτοιοι παράγοντες είναι: Η παχυσαρκία: Θεωρείται σημαντικός παράγοντας κινδύνου καθώς αυξάνει τη συγκέντρωση της χοληστερόλης που εκκρίνεται στη χολή και μειώνει την κινητικότητα της χοληδόχου κύστης με αποτέλεσμα η χολή να λιμνάζει και να υπερσυμπυκνώνεται. Το φύλο: οι γυναίκες έχουν αναμφισβήτητα τα πρωτεία αφού η αναλογία γυναικών – ανδρών είναι 4:1 εξαιτίας ορμονικών παραγόντων. Αρνητικά επιδρά η εγκυμοσύνη και η θεραπεία ορμονική υποκατάστασης, ενώ η διαφορά μεταξύ των δύο φύλων περιορίζεται μετά την εμμηνόπαυσης. Η ηλικία: η συχνότητα εμφάνισης χολόλιθων αυξάνεται σημαντικά με την ηλικία, ιδιαίτερα μεταξύ των αντρών (20% στην ηλικία μεταξύ 50-60 ετών). Ο σακχαρώδης διαβήτης: η χολολιθίασης αυξάνει με την συνύπαρξη κάποιων νόσων, όπως σακχαρώδης διαβήτης, εντερίτιδες. Η απότομη απώλεια βάρους Η νηστεία Η φυλή Η κληρονομικότητα Η κατάλληλη διατροφή Προτεινόμενες τροφές: αγκινάρα, καρότο, κεράσι, κρεμμύδι, φράουλα, λεμόνι, μήλο, μελιτζάνα, ελιά, μαυροράπανο, ραπάνι, δεντρολίβανο, ταραξάκο, σταφύλι. Τροφές που επιτρέπονται: αποβουτυρωμένο γάλα, γιαούρτι και γαλακτοκομικά, σούπες, ψάρια, ασπράδια αβγών, όλα τα όσπρια σε λογικές ποσότητες, όλα τα λαχανικά φρέσκα ή ωμά ή μαγειρεμένα ελαφρά, τρόφιμα πλούσια σε φυτικές ίνες. Τροφές που να αποφεύγονται: λιπαρά τρόφιμα, λίπη, αλλαντικά. Κρόκοι αυγών, σοκολατούχα ροφήματα, κονσέρβες, αλμυρά σνακ, γλυκά, ξηροί καρποί, πιπέρι. Υπάρχει λύση; Οι πέτρες στη χολή δεν εξαφανίζονται από μόνες τους και τα συμπτώματα θα συνεχίζονται μέχρι να αφαιρεθεί η χοληδόχος κύστη. Ωστόσο, κάποιες περιπτώσεις μπορούν να αντιμετωπιστούν προσωρινά με φαρμακευτική αγωγή ή κάποιο ειδικό πρόγραμμα διατροφής που θα συστήσει ο γιατρός, όπως για παράδειγμα μείωση της λήψης λιπαρών ουσιών. Αν και παλαιότερα υποστηριζόταν ότι κάθε λιθιασική χοληδόχος κύστη πρέπει να αφαιρείται, σήμερα επικρατεί διαφορετική άποψη. Στις περιπτώσεις ασυμπτωματικής χολολιθίασης, που αποτελεί και την πλειονότητα, πιθανόν να μη χρειάζεται αντιμετώπιση και δεν συνιστάται καμία παρέμβαση, δεν μπορεί μια απλή υπερηχογραφική παρακολούθηση να αρκεί. Εξαίρεση αποτελούν οι ηλικιωμένοι ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη, οι οποίοι πρέπει να υποβάλλονται σε χολοκυστεκτομή, για το φόβο περιπλοκών. Όταν όμως υπάρχουν επεισόδια πόνου και ειδικά περισσότερες από μια φορές, τότε η αφαίρεση της χοληδόχου κύστης επιβάλλεται. Παλαιότερα ο μόνος τρόπος αφαίρεσης ήταν η λεγόμενη κλασική εγχείριση με μια μεγάλη τομή. Σήμερα, η επέμβαση αυτή πραγματοποιείται με λαπαροσκοπική τεχνική που δεν ταλαιπωρεί τον ασθενή και έχει μικρή αισθητική επιβάρυνση. Ονομάζεται Λαπαροσκοπική Χολοκυστεκτομή. Πρέπει να τονισθεί ότι η εκλογή της μεθόδου θεραπείας ακολουθεί κριτήρια που υπαγορεύονται από την κλινική κατάσταση του ασθενούς και σαφώς τη τελική απόφαση ανήκει στο χειρούργο που αναλαμβάνει να αντιμετωπίζει την κατάστασης. Το υπερηχογράφημα είναι η πιο συνηθισμένη εξέταση που χρησιμοποιείται για την εύρεση των χολολίθων, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορεί να χρησιμοποιηθούν και άλλες ακτινολογικές εξετάσεις για να αξιολογηθεί το πρόβλημα. Στα πλεονεκτήματα της λαπαροσκοπικής τεχνικής περιλαμβάνεται η ταχύτερη ανάρρωση και η συντομότερη παραμονή στο νοσοκομείο ενώ ο ασθενής πονάει σαφώς λιγότερο και καταλείπεται μικρότερη ουλή. Είναι ασφαλής η λαπαροσκοπική χολοκυστετομή; Υπάρχουν πολλές μελέτες που δείχνουν ότι ο αριθμός των επιπλοκών στη λαπαροσκοπική χολοκυστεκτομή είναι πολύ μικρός και ανάλογος της ανοιχτής μεθόδου. Από τότε που εφαρμόστηκε η λαπαροσκοπική χολοκυστεκτομή, η λαπαροσκοπική μέθοδος έχει επεκταθεί επίσης σε κήλες, σκωληκοειδεκτομές, κολεκτομές, σπληνεκτομές και άλλες επεμβάσεις. Και μετά τι; Μετά τη χολοκυστεκτομή, ο ανθρώπινος οργανισμός προσαρμόζεται στα νέα δεδομένα, ώστε μετά από ολιγοήμερη διατροφή με ελαττωμένη περιεκτικότητα σε λιπαρά, μπορεί αν επιστρέψει σε ελεύθερη διατροφή, χωρίς κανένα κίνδυνο από τα χοληφόρα. Τέλος καλό… …αν δεν ξεχνάμε ότι
Ομφαλοκήλη. Μάθετε πως θα απαλλαγείτε!
Αμέσως μετά τη γέννηση ενός παιδιού, ο ομφάλιος λώρος απολινώνεται και διατέμνεται. Σε μερικές εβδομάδες το υπόλειμμα (κολόβωμα) του ομφάλιου λώρου αποπίπτει, αφήνοντας πίσω τον ομφαλό. Στους ενήλικες είναι δυνατό με την πάροδο του χρόνου να δημιουργηθεί κάποιο χάσμα στην περίμετρο του δακτυλίου συνήθως αμέσως πάνω ή κάτω από τον ομφαλό,η λεγόμενη Ομφαλοκήλη. Διαβάστε στο επιστημονικό άρθρο πως θα απαλλαγείτε από την Ομφαλοκήλη. Γράφει ο Δημήτριος Κ. Φιλίππου, MD, PhD Γενικός Χειρουργός Στην πλειοψηφία, δηλαδή, των περιπτώσεων πρόκειται για παραομφαλοκήλες, ενώ οι αληθείς κήλες που το χάσμα αφορά στο εσωτερικό του ομφαλικού δακτυλίου είναι πολύ σπάνιες, σε αντίθεση με τα βρέφη και τα παιδιά. Το μεγαλύτερο ποσοστό των ομφαλοκηλών στους ενήλικες αφορά σε πολύτοκες γυναίκες, ενώ η συχνότητα αυξάνεται περισσότερο εάν συνυπάρχει και παχυσαρκία. Σε ορισμένες περιπτώσεις η διόγκωση είναι πολύ μικρή. Μπορούμε να χρησιμοποιούμε μόνο το ένα δάκτυλο προκειμένου να ανατάξουμε την κήλη ενώ και παράλληλα αισθανόμαστε το χάσμα στο κοιλιακό τοίχωμα. Το άνοιγμα μπορεί να έχει τη διάμετρο ενός κέρματος. Εάν ο ασθενής είναι παχύσαρκος, η διόγκωση μπορεί να μην είναι εμφανής, αλλά μπορούμε να την εντοπίσουμε με ψηλάφηση κάτω από τον λιπώδη (υποδόριο) ιστό. Συχνότερα εμφανίζεται μια μαλακή διόγκωση. Μπορεί να έχει διάμετρο από λίγα έως πολλά εκατοστά (μέγεθος γροθιάς ή πορτοκαλιού). Οι περισσότερες ομφαλοκήλες ανατάσσονται εύκολα μέσα στην κοιλιά με ήπια πίεση ή όταν ο ασθενής ξαπλώνει και χαλαρώνει. Το περιεχόμενο της κήλης που προσπίπτει προς τα έξω είναι συνήθως ανώδυνο μπορεί με τον βήχα, το σφίξιμο, την άρση βάρους ή άλλες καταστάσεις που αυξάνουν την ενδοκοιλιακή πίεση να αυξάνει σημαντικά σε μέγεθος. Επίσης μπορεί να μην είναι δυνατή η επιστροφή του εντός της κοιλιακής κοιλότητας και τμήμα του να παραμένει μόνιμα κάτω από την τομή (μη ανατασσομένη κήλη) ή να περισφιχθεί από τους πέριξ ιστούς και μυς(περισφιγμένη κήλη), σε σημείο που να παρακωλυθεί η κυκλοφορία του αίματος και το τμήμα αυτό (συνήθως έντερο) να νεκρωθεί. Στις δύο τελευταίες περιπτώσεις είναι δυνατό να παρατηρηθεί έντονος πόνος και σημεία φλεγμονής στο σημείο εκείνο. Η διάγνωση συνήθως τίθεται με τη λήψη λεπτομερούς ιστορικού, από τα συμπτώματα και από την διενέργεια πλήρους φυσικής κλινικής εξέτασης. Η ομφαλοκήλη στον ενήλικα πρέπει να επιδιορθωθεί ακόμη και όταν είναι ασυμπτωματική, επειδή πάντοτε υπάρχει το ρίσκο να γίνει περίσφιξη του περιεχομένου της στο μέλλον. Η εγχείρηση συνήθως διαρκεί 1/2 έως 2 ώρες, αυτό εξαρτάται από το μέγεθος της κήλης και από την τεχνική που χρησιμοποιούμε για την επιδιόρθωση της κήλης. Οι περισσότερες χειρουργικές αποκαταστάσεις των ομφαλοκηλών γίνονται υπό γενική αναισθησία. Σε σπάνιες και επιλεγμένες περιπτώσεις που αφορούν σε κήλες μικρών διαστάσεων ή ασθενείς στους οποίους η γενική αναισθησία αντενδείκνυται, η αποκατάσταση μπορεί να γίνει με τοπική ή περιοχική (επισκληρίδιο) αναισθησία σε συνδυασμό με φαρμακευτική αγωγή που φέρνει τον ασθενή σε λήθαργο (μέθη). Η επιλογή αυτή θα πρέπει να συζητηθεί με τον ασθενή προκαταβολικά. Υπάρχει ποικιλία τεχνικών χειρουργικής αποκατάστασης μιας μετεγχειρητικής κοιλιοκήλης, οι οποίες διακρίνονται βασικά σε δύο κατηγορίες. Η τελική επιλογή εξαρτάται από διάφορους παράγοντες, όπως η ποιότητα των κοιλιακών τοιχωμάτων, το μέγεθος της κήλης, η προτίμηση του χειρουργού κ.α.
Νέα μέθοδος ”χτυπά” την κήλη!
Iatropedia.gr, Τετάρτη 4 Νοεμβρίου 2015 Όλοι οι άνδρες κάποια στιγμή της ζωής τους έχουν ακούσει τη φράση “πρόσεχε μην σηκώνεις βάρη, θα πάθεις καμιά κήλη”. Τι είναι όμως η κήλη (ή αλλιώς βουβωνολήλη) και πως δημιουργείται; Πως θεραπεύεται; Ποια είναι η νέα μέθοδος που την ”χτυπά” προκειμένου να μην ταλαιπωρούνατι οι άνδρες από τον πόνο; Απαντήσεις στο επιστημονικό άρθρο που ακολουθεί. Του Δημήτριου Κ. Φιλίππου, MD, PhD Γενικού Χειρουργού Οι βουβωνοκήλες είναι οι κήλες που αναπτύσσονται στη βουβωνική περιοχή και αποτελούν το 75-85% του συνόλου των κηλών. Η πιθανότητα ανάπτυξης βουβωνοκήλης ενός άνδρα κατά τη διάρκεια της ζωής του είναι 27%, ενώ μίας γυναίκας περίπου 3%.Οι βουβωνοκήλες διακρίνονται σε ευθείες και σε λοξές αναλόγως της πορείας και της θέσης του σάκου σε σχέση με τα ανατομικά στοιχεία της περιοχής. Διακρίνονται επίσης, όπως όλες οι κήλες, σε απλές ή ανατασσόμενες όταν το περιεχόμενο μπορεί να επιστρέψει στην κοιλιά, σε μη ανατασσόμενες οι οποίες προβάλουν μόνιμα, σε αποφραγμένες όταν περιέχουν έντερο που έχει αποφραχθεί, και τέλος σε περιεσφιγμένες δηλαδή είναι μη ανατασσόμενες κήλες στις οποίες αιμάτωση του περιεχόμενου οργάνου έχει επηρεαστεί. Τα συμπτώματα με τα οποία εμφανίζεται η βουβωνοκήλη και τα οποία οδηγούν συνήθως τον άρρωστο στο γιατρό είναι η εμφάνιση διόγκωσης στην περιοχή (η οποία μπορεί να είναι μόνιμη ή διαλείπουσα) και το άλγος. Στα αρχικά στάδια της κήλης τα συμπτώματα μπορεί να είναι ήπια και το άλγος να εμφανίζεται μόνο όταν αυξάνεται η ενδοκοιλιακή πίεση, όπως κατά την άρση βάρους ή τη δυσκοιλιότητα. Σε ορισμένες περιπτώσεις το αρχικό σύμπτωμα είναι ένας ξαφνικός πόνος κατά τη διάρκεια έντονης σωματικής προσπάθειας. ‘Οσον αφορά τη χειρουργική προσέγγιση της θέματος συμφωνούν όλοι ότι εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων, η αποτελεσματικότερη διόρθωση μίας βουβωνοκήλης στηρίζεται στη σωστή τοποθέτηση ενός συνθετικού εμβαλώματος. Ενός δηλαδή συνθετικού υλικού, το οποίο είτε καθηλώνεται με λίγα ράμματα είτε απλά τοποθετείται και σταθεροποιείται στη σωστή θέση. Με τον τρόπο αυτό αφενός μεν επιτυγχάνεται η αποτελεσματική αποκατάσταση της κήλης, αφετέρου δε μειώνεται η ταλαιπωρία του ασθενούς. Οι ιδιότητες που κάνουν μία συνθετική πρώτη ύλη κατάλληλη για προσθετική χρήση είναι οι ακόλουθες: Να μην αλλοιώνεται από τα υγρά των ιστών, να είναι χημικά αδρανής, να μην προκαλεί φλεγμονή η αντίδραση ξένου σώματος, να μην προκαλεί αλλεργία η υπερευαισθησία, να έχει μηχανική αντοχή, να είναι αποστειρώσιμη, και τέλος να είναι σε μορφή πλέγματος, η οποία είναι καλύτερα ανεκτή σε μολυσμένο περιβάλλον και τελικά ενσωματώνεται στο κοιλιακό τοίχωμα λόγω της ανάπτυξης συνδετικού ιστού στα διάκενα. Συγκεκριμένα, με το πλέγμα καλύπτεται το έλειμμα και ισχυροποιείται η περιοχή της κήλης, ενώ μειώνεται και σχεδόν εξαλείφεται ο κίνδυνος υποτροπής. Η τομή για την αποκατάσταση της κήλης είναι μικρή, δεν καταλείπει σημαντική ουλή και η επέμβαση μπορεί να γίνει είτε με γενική αναισθησία, είτε με ραχιαία είτε με τοπική. Πιστεύουμε ότι η αποκατάσταση της βουβωνοκήλης με τοποθέτηση πλέγματος υπό τοπική αναισθησία είναι η καλύτερη μέθοδος, επειδή είναι εύκολη, ασφαλής, φτηνή, ο ασθενής επιστρέφει την ίδια ημέρα στο σπίτι του, έχει καλά αποτελέσματα, ενώ αποφεύγεται και η διαδικασία της γενικής αναισθησίας. Μεγάλη σημασία στη μέθοδο αυτή η οποία προτιμάται από μεγάλα κέντρα του εξωτερικού, έχει η καλή γνώση της ανατομίας και η σωστή διενέργεια τοπικής αναισθησίας. Για μεγαλύτερες και πιο παραμελημένες κήλες η επέμβαση μπορεί να γίνει με ραχιαία αναισθησία. Με τον τρόπο αυτό ο ασθενής χειρουργείται χωρίς μεγάλο κόπο και κόστος και επιστρέφει το βράδυ σπίτι του έχοντας αντιμετωπίσει εύκολα και αποτελεσματικά ένα συχνό πρόβλημα, που μπορεί όμως να τον οδηγήσει σε περιπέτειες.
Κονδυλώματα και στους άντρες! Όταν το προφυλακτικό δεν είναι αρκετό! – LikeKalamata.gr
LikeKalamata.gr, 10 Νοεμβρίου 2014 Μπορεί οι περισσότεροι να θεωρούν ότι τα κονδυλώματα είναι γυναικεία υπόθεση ωστόσο τα στοιχεία δέιχνουν ότι τα κονδυλώματα και στους άντρες είναι ένα συχνό φαινόμενο. Ιδιαίτερα αυτή την εποχή,περίπου δύο με τρεις μήνες μετά τις καλοκαιρινές διακοπές, πολλοί άντρες αναζητούν θεραπεία, προκειμένου να αφαιρέσουν με τον πιο αποτελεσματικό κι ανώδυνο τρόπο τα κονδυλώματα που ανακαλύπτουν είτε στο πέος, ή στο όσχεο, ή στην ουρήθρα ή στην περιοχή του πρωκτού. Τα κονδυλώματα είθισται να εμφανίζονται περίπου δύο με τρεις μήνες μετά την μόλυνση, χωρίς αυτό να είναι ο κανόνας. Μπορεί να εμφανιστούν μετά από χρόνια. Πρόκειται για καλοήθη ογκίδια, τα οποία είναι περισσότερο ενοχλητικά παρά επικίνδυνα, για τους άντρες. Τα κονδυλώματα και στους άντρες οφείλονται σε στελέχη του ιού HPV, τα οποία όμως χαρακτηρίζονται ως στελέχη χαμηλού κινδύνου για καρκινογένεση. Ο HPV (ιός των ανθρωπίνων θηλωμάτων) είναι ένας σεξουαλικώς μεταδιδόμενος ιός, στελέχη του οποίου ενοχοποιούνται για την εμφάνιση του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας, στις γυναίκες. Οι περισσότεροι άνθρωποι εκτίθενται σε έναν από τους τύπους του ιού HPV κάποια στιγμή στη ζωή τους. Δεν μολύνονται όμως όλοι, ούτε εκδηλώνουν κονδυλώματα όλοι. Όπως διευκρινίζει ο Γενικός Χειρουργός, και Δ/ντής Χειρουργός στο θεραπευτήριο ΝΕΟ ΑΘΗΝΑΙΟΝ M.D. HOSPITAL, Δημήτρης Φιλίππου, «αυτοί που είναι περισσότερο επιρρεπείς είναι οι άνθρωποι με χαμηλό, αδύναμο, αμυντικό σύστημα. Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δείχνουν όσοι έχουν συχνή εναλλαγή ερωτικών συντρόφων, καθώς, ακόμη κι αν χρησιμοποιούν προφυλακτικό, αυτό δεν τους προστατεύει 100%. Ωστόσο η σύσταση είναι να το χρησιμοποιούν πάντα». Πως γίνεται η διάγνωση; Συνήθως η διάγνωση γίνεται με κλινική εξέταση σε συνδυασμό με την λήψη ενός μικρού κομματιού ιστού, από τις αλλοιώσεις (βιοψία) για ιστολογική εξέταση. Η διάγνωση του τύπου του ιού HPV,είναι επίσης πολύ σημαντική προκειμένου να διευκρινιστεί αν πρόκειται για τους επικίνδυνους τύπους του ιού που ενοχοποιούνται για καρκινογένεση στο πέος και στην περιοχή του πρωκτού. Θεραπεία κονδυλωμάτων Σκοπός της θεραπείας ειναι η καταστροφή των βλαβών κι αυτό μπορεί να επιτευχθεί με διάφορες μεθόδους. «Το Laser CO2 είναι η πιο εξελιγμένη μέθοδος αφαίρεσης των κονδυλωμάτων καθώς είναι απλή ακριβής και εγγυάται την εξάλλειψη όλων των υπαρχόντων κονδυλωμάτων σε μία συνεδρία. Γίνεται με τοπική αναισθησία, δεν υπάρχει αιμορραγία, ούτε πόνος κατά την αποθεραπεία» τονίζει ο κος Φιλίππου. Η διαθερμοπηξία ή ηλεκτροκαυτηρίασηκαι η κρυοπηξία ή κρυοθεραπεία είναι δύο παλαιότερες μέθοδοι που χρησιμοποιούνται ωστόσο και σήμερα, ανάλογα πάντα με την περίπτωση. Δεν θεωρούνται κατάλληλες μέθοδοι για εκταταμένες βλάβες. Χειρουργική αφαίρεση: Εφαρμόζεται συνήθως σε αλλοιώσεις που δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν αποτελεσματικά, με τις άλλες μεθόδους. Τα κονδυλώματα στα γεννητικά όργανα μεταδίδονται μέσω της σεξουαλικής επαφής. Είναι σημαντικό, επομένως και οι δύο σύντροφοι, να εξεταστούν και να συζητήσουν με το γιατρό τους, για τους τρόπους αποφυγής της επανεμφάνισης και της εξάπλωσής τους.
Κονδυλώματα στον άντρα: Δείτε πώς θεραπεύονται – Newsbomb.gr
newsbomb.gr, 14/11/2014 Μπορεί οι περισσότεροι να θεωρούν ότι τα κονδυλώματα είναι γυναικεία υπόθεση ωστόσο τα στοιχεία δέιχνουν ότι τα κονδυλώματα και στους άντρες είναι ένα συχνό φαινόμενο. Ιδιαίτερα αυτή την εποχή, περίπου δύο με τρεις μήνες μετά τις καλοκαιρινές διακοπές, πολλοί άντρες αναζητούν θεραπεία, προκειμένου να αφαιρέσουν με τον πιο αποτελεσματικό κι ανώδυνο τρόπο τα κονδυλώματα που ανακαλύπτουν είτε στο πέος, ή στο όσχεο, ή στην ουρήθρα ή στην περιοχή του πρωκτού. Τα κονδυλώματα είθισται να εμφανίζονται περίπου δύο με τρεις μήνες μετά την μόλυνση, χωρίς αυτό να είναι ο κανόνας. Μπορεί να εμφανιστούν μετά από χρόνια. Πρόκειται για καλοήθη ογκίδια, τα οποία είναι περισσότεροενοχλητικά παρά επικίνδυνα, για τους άντρες. Τα κονδυλώματα και στους άντρες οφείλονται σε στελέχη του ιού HPV, τα οποία όμως χαρακτηρίζονται ως στελέχη χαμηλού κινδύνου για καρκινογένεση. Ο HPV (ιός των ανθρωπίνων θηλωμάτων) είναι ένας σεξουαλικώς μεταδιδόμενος ιός, στελέχη του οποίου ενοχοποιούνται για την εμφάνιση του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας, στις γυναίκες. Οι περισσότεροι άνθρωποι εκτίθενται σε έναν από τους τύπους του ιού HPV κάποια στιγμή στη ζωή τους. Δεν μολύνονται όμως όλοι, ούτε εκδηλώνουν κονδυλώματα όλοι. Όπως διευκρινίζει ο Γενικός Χειρουργός, και Δ/ντής Χειρουργός στο θεραπευτήριο ΝΕΟ ΑΘΗΝΑΙΟΝ M.D. HOSPITAL, Δημήτρης Φιλίππου, «αυτοί που είναι περισσότερο επιρρεπείς είναι οι άνθρωποι με χαμηλό, αδύναμο, αμυντικό σύστημα. Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δείχνουν όσοι έχουν συχνή εναλλαγή ερωτικών συντρόφων, καθώς, ακόμη κι αν χρησιμοποιούν προφυλακτικό, αυτό δεν τους προστατεύει 100%. Ωστόσο η σύσταση είναι να το χρησιμοποιούν πάντα». Πώς γίνεται η διάγνωση; Συνήθως η διάγνωση γίνεται με κλινική εξέταση σε συνδυασμό με την λήψη ενός μικρού κομματιού ιστού, από τις αλλοιώσεις (βιοψία) για ιστολογική εξέταση. Η διάγνωση του τύπου του ιού HPV, είναι επίσης πολύ σημαντική προκειμένου να διευκρινιστεί αν πρόκειται για τους επικίνδυνους τύπους του ιού που ενοχοποιούνται για καρκινογένεση στο πέος και στην περιοχή του πρωκτού. Θεραπεία κονδυλωμάτων Σκοπός της θεραπείας ειναι η καταστροφή των βλαβών κι αυτό μπορεί να επιτευχθεί με διάφορες μεθόδους. «Το Laser CO2 είναι η πιο εξελιγμένη μέθοδος αφαίρεσης των κονδυλωμάτων καθώς είναι απλή ακριβής και εγγυάται την εξάλλειψη όλων των υπαρχόντων κονδυλωμάτων σε μία συνεδρία. Γίνεται με τοπική αναισθησία, δεν υπάρχει αιμορραγία, ούτε πόνος κατά την αποθεραπεία» τονίζει ο κος Φιλίππου. Η διαθερμοπηξία ή ηλεκτροκαυτηρίαση και η κρυοπηξία ή κρυοθεραπεία είναι δύο παλαιότερες μέθοδοι που χρησιμοποιούνται ωστόσο και σήμερα, ανάλογα πάντα με την περίπτωση. Δεν θεωρούνται κατάλληλες μέθοδοι για εκταταμένες βλάβες. Χειρουργική αφαίρεση: Εφαρμόζεται συνήθως σε αλλοιώσεις που δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν αποτελεσματικά, με τις άλλες μεθόδους. Τα κονδυλώματα στα γεννητικά όργανα μεταδίδονται μέσω της σεξουαλικής επαφής. Είναι σημαντικό, επομένως και οι δύο σύντροφοι, να εξεταστούν και να συζητήσουν με το γιατρό τους, για τους τρόπους αποφυγής της επανεμφάνισης και της εξάπλωσής τους.
Σεξ και Χειρουργείο
Reserve.gr, 02/02/2015 · Σεξ και Χειρουργείο στο Υγεία Αισθητική Το ζήτημα της ερωτικής επαφής μετά από μια χειρουργική επέμβαση αποτελεί θέμα ταμπού το οποίο πολλοί ασθενείς διστάζουν να συζητήσουν. Η απάντηση είναι η εξής: Το είδος της επέμβασης στην οποία έχει υποβληθεί καθορίζει και το χρόνο επιστροφής σε κάθε είδους σεξουαλικής δραστηριότητας. Ορισμένοι ασθενείς μπορεί να είναι σε θέση να κάνουν σεξ και την ιδία ημέρα μετά την επέμβαση ενώ για άλλους μια αναμονή μιας εβδομάδος ή μηνών μπορεί να είναι σκόπιμη για να αποφευχθεί η πρόκληση έντονου πόνου ή τυχόν επιπλοκών που θα έθεταν σε κίνδυνο την υγεία τους. Γενικές οδηγίες για σεξ μετά από χειρουργική επέμβαση Μετά από σχετικά απλές χειρουργικές επεμβάσεις οι ασθενείς συνήθως επανέρχονται στη φυσιολογική σεξουαλική τους ζωή όταν είναι σε θέση να επιστρέψουν στην εργασία του και την πλήρη σωματική τους δραστηριότητα. Αυτό αποτελεί βασικό παράγοντα που καθορίζει την επιστροφή στη σεξουαλική ζωή. Για ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε εκτεταμένες χειρουργικές επεμβάσεις συνήθως απαιτείται αποχή για τέσσερις έως έξι εβδομάδες, ίσως και περισσότερο.Οι περιορισμοί σχετικά με το σεξ πραγματικά εξαρτώνται από την έκταση της επέμβασης και τα μέρη του σώματος που εμπλέκονται. Μια πρόταση είναι να αφήσετε τον πόνο να είναι οδηγός σας. Μπορεί να νιώθετε πως έχετε αναρρώσει από την επέμβαση αλλά κατά τη διάρκεια της προσπάθειας για σεξουαλική επαφή να διαπιστώσετε πως ο πόνος είναι παρόν. Ο πόνος σας ενημερώνει ότι το σώμα σας ότι δεν είναι έτοιμο, ότι χρειάζεται περισσότερο χρόνο για ανάρρωση. Ωστόσο σε αρκετές περιπτώσεις ο πόνος μπορεί να αποφευχθεί με μερικές τροποποιήσεις. Παραδείγματος χάριν σε μία ασθενή που έχει υποβληθεί σε επέμβαση στο μαστό η στάση του σώματος που θα αύξανε την ασκούμενη πίεση στη συγκεκριμένη περιοχή θα προκαλούσε πόνο η δυσφορία πρέπει να αποφεύγεται και να αντικατασταθεί με άλλες εναλλακτικές θέσεις που δεν προκαλούν υπέρμετρη κίνηση, πίεση και πόνο. Σε χειρουργικές επεμβάσεις που επηρεάζουν τα αναπαραγωγικά όργανα ή αφορούν παρακείμενες περιοχές, όπως η βουβωνοκήλη, η υστερεκτομή, οι χειρουργικές επεμβάσεις στον προστάτη, ή οποιαδήποτε επέμβαση στο πέος ή τον κόλπο απαιτείται περισσότερος χρόνος, καθόσον η επούλωση του τραύματος είναι προαπαιτούμενο για την έναρξη της σεξουαλικής δραστηριότητας.. Σε κάθε περίπτωση μία είναι η σωστή λύση. Να συμβουλευτείτε το χειρουργό σας και να τον ρωτήσετε ποτέ είναι ασφαλής η επιστροφή στη φυσιολογική σεξουαλική δραστηριότητα. Δημήτριος Φιλίππου – Γενικός Χειρουργός
Πόσο καιρό μετά τη μόλυνση εκδηλώνονται τα κονδυλώματα και πόσο επικίνδυνα είναι για τους άντρες;
Περιοδικό ΕΓΩ, 1 Δεκεμβρίου 2014 Τα κονδυλώματα είθισται να εμφανίζονται περίπου δύο με τρεις μήνες μετά την μόλυνση, χωρίς αυτό να είναι ο κανόνας. Μπορεί να εμφανιστούν μετά από χρόνια. Πρόκειται για καλοήθη ογκίδια, τα οποία είναι περισσότερο ενοχλητικά παρά επικίνδυνα, για τους άντρες. Τα κονδυλώματα και στους άντρες οφείλονται σε στελέχη του ιού HPV, τα οποία όμως χαρακτηρίζονται ως στελέχη χαμηλού κινδύνου για καρκινογένεση. Δεν μολύνονται όμως όλοι, ούτε εκδηλώνουν κονδυλώματα όλοι. Αυτοί που είναι περισσότερο επιρρεπείς είναι οι άνθρωποι με χαμηλό, αδύναμο, αμυντικό σύστημα. Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δείχνουν όσοι έχουν συχνή εναλλαγή ερωτικών συντρόφων. Σκοπός της θεραπείας ειναι η καταστροφή των βλαβών κι αυτό μπορεί να επιτευχθεί με διάφορες μεθόδους. Με το LaserCO2 ή με διαθερμοπηξία ή ηλεκτροκαυτηριασμό και με κρυοπηξία ή με κρυοθεραπεία και χειρουργική αφαίρεση. Τα κονδυλώματα στα γεννητικά όργανα μεταδίδονται μέσω της σεξουαλικής επαφής. Είναι σημαντικό, επομένως και οι δύο σύντροφοι, να εξεταστούν και να συζητήσουν με το γιατρό τους, για τους τρόπους αποφυγής της επανεμφάνισης και της εξάπλωσής τους.
Κονδυλώματα: Πως θεραπεύονται – Reserve.gr
Reserve.gr, 15/01/2015 · στο Υγεία Αισθητική Μπορεί οι περισσότεροι να θεωρούν ότι τα κονδυλώματα είναι γυναικεία υπόθεση ωστόσο τα στοιχεία δέιχνουν ότι τα κονδυλώματα και στους άντρες είναι ένα συχνό φαινόμενο. Ιδιαίτερα αυτή την εποχή, περίπου δύο με τρεις μήνες μετά τις καλοκαιρινές διακοπές, πολλοί άντρες αναζητούν θεραπεία, προκειμένου να αφαιρέσουν με τον πιο αποτελεσματικό κι ανώδυνο τρόπο τα κονδυλώματα που ανακαλύπτουν είτε στο πέος, ή στο όσχεο, ή στην ουρήθρα ή στην περιοχή του πρωκτού. Τα κονδυλώματα είθισται να εμφανίζονται περίπου δύο με τρεις μήνες μετά την μόλυνση, χωρίς αυτό να είναι ο κανόνας. Μπορεί να εμφανιστούν μετά από χρόνια. Πρόκειται για καλοήθη ογκίδια, τα οποία είναι περισσότερο ενοχλητικά παρά επικίνδυνα, για τους άντρες. Τα κονδυλώματα και στους άντρες οφείλονται σε στελέχη του ιού HPV, τα οποία όμως χαρακτηρίζονται ως στελέχη χαμηλού κινδύνου για καρκινογένεση. Ο HPV (ιός των ανθρωπίνων θηλωμάτων) είναι ένας σεξουαλικώς μεταδιδόμενος ιός, στελέχη του οποίου ενοχοποιούνται για την εμφάνιση του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας, στις γυναίκες. Οι περισσότεροι άνθρωποι εκτίθενται σε έναν από τους τύπους του ιού HPV κάποια στιγμή στη ζωή τους. Δεν μολύνονται όμως όλοι, ούτε εκδηλώνουν κονδυλώματα όλοι. Όπως διευκρινίζει ο Γενικός Χειρουργός, και Δ/ντής Χειρουργός στο θεραπευτήριο ΝΕΟ ΑΘΗΝΑΙΟΝ M.D. HOSPITAL, Δημήτρης Φιλίππου, «αυτοί που είναι περισσότερο επιρρεπείς είναι οι άνθρωποι με χαμηλό, αδύναμο, αμυντικό σύστημα. Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δείχνουν όσοι έχουν συχνή εναλλαγή ερωτικών συντρόφων, καθώς, ακόμη κι αν χρησιμοποιούν προφυλακτικό, αυτό δεν τους προστατεύει 100%. Ωστόσο η σύσταση είναι να το χρησιμοποιούν πάντα». Πώς γίνεται η διάγνωση; Συνήθως η διάγνωση γίνεται με κλινική εξέταση σε συνδυασμό με την λήψη ενός μικρού κομματιού ιστού, από τις αλλοιώσεις (βιοψία) για ιστολογική εξέταση. Η διάγνωση του τύπου του ιού HPV, είναι επίσης πολύ σημαντική προκειμένου να διευκρινιστεί αν πρόκειται για τους επικίνδυνους τύπους του ιού που ενοχοποιούνται για καρκινογένεση στο πέος και στην περιοχή του πρωκτού. Θεραπεία κονδυλωμάτων Σκοπός της θεραπείας ειναι η καταστροφή των βλαβών κι αυτό μπορεί να επιτευχθεί με διάφορες μεθόδους. «Το Laser CO2 είναι η πιο εξελιγμένη μέθοδος αφαίρεσης των κονδυλωμάτων καθώς είναι απλή ακριβής και εγγυάται την εξάλλειψη όλων των υπαρχόντων κονδυλωμάτων σε μία συνεδρία. Γίνεται με τοπική αναισθησία, δεν υπάρχει αιμορραγία, ούτε πόνος κατά την αποθεραπεία» τονίζει ο κος Φιλίππου. Η διαθερμοπηξία ή ηλεκτροκαυτηρίαση και η κρυοπηξία ή κρυοθεραπεία είναι δύο παλαιότερες μέθοδοι που χρησιμοποιούνται ωστόσο και σήμερα, ανάλογα πάντα με την περίπτωση. Δεν θεωρούνται κατάλληλες μέθοδοι για εκταταμένες βλάβες. Χειρουργική αφαίρεση: Εφαρμόζεται συνήθως σε αλλοιώσεις που δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν αποτελεσματικά, με τις άλλες μεθόδους. Τα κονδυλώματα στα γεννητικά όργανα μεταδίδονται μέσω της σεξουαλικής επαφής. Είναι σημαντικό, επομένως και οι δύο σύντροφοι, να εξεταστούν και να συζητήσουν με το γιατρό τους, για τους τρόπους αποφυγής της επανεμφάνισης και της εξάπλωσής τους.
Κονδυλώματα και στους άντρες – όταν το προφυλακτικό δεν είναι αρκετό – Nafteemporiki.gr
Naftemporiki.gr Κυριακή, 16 Νοεμβρίου 2014 11:57 Ο HPV ( ιός των ανθρωπίνων θηλωμάτων) είναι ένας σεξουαλικώς μεταδιδόμενος ιός, στελέχη του οποίου ενοχοποιούνται για την εμφάνιση του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας, στις γυναίκες. Μπορεί οι περισσότεροι να θεωρούν ότι τα κονδυλώματα είναι γυναικεία υπόθεση ωστόσο τα στοιχεία δείχνουν ότι τα κονδυλώματα και στους άντρες είναι ένα συχνό φαινόμενο. Ιδιαίτερα αυτή την εποχή, περίπου δύο με τρεις μήνες μετά τις καλοκαιρινές διακοπές, πολλοί άντρες αναζητούν θεραπεία, προκειμένου να αφαιρέσουν με τον πιο αποτελεσματικό κι ανώδυνο τρόπο τα κονδυλώματα που ανακαλύπτουν είτε στο πέος, ή στο όσχεο, ή στην ουρήθρα ή στην περιοχή του πρωκτού. Τα κονδυλώματα είθισται να εμφανίζονται περίπου δύο με τρεις μήνες μετά την μόλυνση, χωρίς αυτό να είναι ο κανόνας. Μπορεί να εμφανιστούν μετά από χρόνια. Πρόκειται για καλοήθη ογκίδια, τα οποία είναι περισσότερο ενοχλητικά παρά επικίνδυνα, για τους άντρες. Τα κονδυλώματα και στους άντρες οφείλονται σε στελέχη του ιού HPV, τα οποία όμως χαρακτηρίζονται ως στελέχη χαμηλού κινδύνου για καρκινογένεση. Ο HPV (ιός των ανθρωπίνων θηλωμάτων) είναι ένας σεξουαλικώς μεταδιδόμενος ιός, στελέχη του οποίου ενοχοποιούνται για την εμφάνιση του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας, στις γυναίκες. Οι περισσότεροι άνθρωποι εκτίθενται σε έναν από τους τύπους του ιού HPV κάποια στιγμή στη ζωή τους. Δεν μολύνονται όμως όλοι, ούτε εκδηλώνουν κονδυλώματα όλοι. Όπως διευκρινίζει ο Γενικός Χειρουργός, και Δ/ντής Χειρουργός στο θεραπευτήριο ΝΕΟ ΑΘΗΝΑΙΟΝ M.D. HOSPITAL, Δημήτρης Φιλίππου, «αυτοί που είναι περισσότερο επιρρεπείς είναι οι άνθρωποι με χαμηλό, αδύναμο, αμυντικό σύστημα. Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δείχνουν όσοι έχουν συχνή εναλλαγή ερωτικών συντρόφων, καθώς, ακόμη κι αν χρησιμοποιούν προφυλακτικό, αυτό δεν τους προστατεύει 100%. Ωστόσο η σύσταση είναι να το χρησιμοποιούν πάντα». Πώς γίνεται η διάγνωση; Συνήθως η διάγνωση γίνεται με κλινική εξέταση σε συνδυασμό με την λήψη ενός μικρού κομματιού ιστού, από τις αλλοιώσεις (βιοψία) για ιστολογική εξέταση. Η διάγνωση του τύπου του ιού HPV, είναι επίσης πολύ σημαντική προκειμένου να διευκρινιστεί αν πρόκειται για τους επικίνδυνους τύπους του ιού που ενοχοποιούνται για καρκινογένεση στο πέος και στην περιοχή του πρωκτού. Θεραπεία κονδυλωμάτων Σκοπός της θεραπείας ειναι η καταστροφή των βλαβών κι αυτό μπορεί να επιτευχθεί με διάφορες μεθόδους. «Το Laser CO2 είναι η πιο εξελιγμένη μέθοδος αφαίρεσης των κονδυλωμάτων καθώς είναι απλή ακριβής και εγγυάται την εξάλλειψη όλων των υπαρχόντων κονδυλωμάτων σε μία συνεδρία. Γίνεται με τοπική αναισθησία, δεν υπάρχει αιμορραγία, ούτε πόνος κατά την αποθεραπεία» τονίζει ο κος Φιλίππου.
Κονδυλώματα στον άντρα: Δείτε πώς θεραπεύονται
14/11/2014 15:00 Πηγή: onmed.gr Μπορεί οι περισσότεροι να θεωρούν ότι τα κονδυλώματα είναι γυναικεία υπόθεση ωστόσο τα στοιχεία δέιχνουν ότι τα κονδυλώματα και στους άντρες είναι ένα συχνό φαινόμενο. Ιδιαίτερα αυτή την εποχή, περίπου δύο με τρεις μήνες μετά τις καλοκαιρινές διακοπές, πολλοί άντρες αναζητούν θεραπεία, προκειμένου να αφαιρέσουν με τον πιο αποτελεσματικό κι ανώδυνο τρόπο τα κονδυλώματα που ανακαλύπτουν είτε στο πέος, ή στο όσχεο, ή στην ουρήθρα ή στην περιοχή του πρωκτού. Τα κονδυλώματα είθισται να εμφανίζονται περίπου δύο με τρεις μήνες μετά την μόλυνση, χωρίς αυτό να είναι ο κανόνας. Μπορεί να εμφανιστούν μετά από χρόνια. Πρόκειται για καλοήθη ογκίδια, τα οποία είναι περισσότεροενοχλητικά παρά επικίνδυνα, για τους άντρες. Τα κονδυλώματα και στους άντρες οφείλονται σε στελέχη του ιού HPV, τα οποία όμως χαρακτηρίζονται ως στελέχη χαμηλού κινδύνου για καρκινογένεση. Ο HPV (ιός των ανθρωπίνων θηλωμάτων) είναι ένας σεξουαλικώς μεταδιδόμενος ιός, στελέχη του οποίου ενοχοποιούνται για την εμφάνιση του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας, στις γυναίκες. Οι περισσότεροι άνθρωποι εκτίθενται σε έναν από τους τύπους του ιού HPV κάποια στιγμή στη ζωή τους. Δεν μολύνονται όμως όλοι, ούτε εκδηλώνουν κονδυλώματα όλοι. Όπως διευκρινίζει ο Γενικός Χειρουργός, και Δ/ντής Χειρουργός στο θεραπευτήριο ΝΕΟ ΑΘΗΝΑΙΟΝ M.D. HOSPITAL, Δημήτρης Φιλίππου, «αυτοί που είναι περισσότερο επιρρεπείς είναι οι άνθρωποι με χαμηλό, αδύναμο, αμυντικό σύστημα. Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δείχνουν όσοι έχουν συχνή εναλλαγή ερωτικών συντρόφων, καθώς, ακόμη κι αν χρησιμοποιούν προφυλακτικό, αυτό δεν τους προστατεύει 100%. Ωστόσο η σύσταση είναι να το χρησιμοποιούν πάντα». Πώς γίνεται η διάγνωση; Συνήθως η διάγνωση γίνεται με κλινική εξέταση σε συνδυασμό με την λήψη ενός μικρού κομματιού ιστού, από τις αλλοιώσεις (βιοψία) για ιστολογική εξέταση. Η διάγνωση του τύπου του ιού HPV, είναι επίσης πολύ σημαντική προκειμένου να διευκρινιστεί αν πρόκειται για τους επικίνδυνους τύπους του ιού που ενοχοποιούνται για καρκινογένεση στο πέος και στην περιοχή του πρωκτού. Θεραπεία κονδυλωμάτων Σκοπός της θεραπείας ειναι η καταστροφή των βλαβών κι αυτό μπορεί να επιτευχθεί με διάφορες μεθόδους. «Το Laser CO2 είναι η πιο εξελιγμένη μέθοδος αφαίρεσης των κονδυλωμάτων καθώς είναι απλή ακριβής και εγγυάται την εξάλλειψη όλων των υπαρχόντων κονδυλωμάτων σε μία συνεδρία. Γίνεται με τοπική αναισθησία, δεν υπάρχει αιμορραγία, ούτε πόνος κατά την αποθεραπεία» τονίζει ο κος Φιλίππου. Η διαθερμοπηξία ή ηλεκτροκαυτηρίαση και η κρυοπηξία ή κρυοθεραπεία είναι δύο παλαιότερες μέθοδοι που χρησιμοποιούνται ωστόσο και σήμερα, ανάλογα πάντα με την περίπτωση. Δεν θεωρούνται κατάλληλες μέθοδοι για εκταταμένες βλάβες. Χειρουργική αφαίρεση: Εφαρμόζεται συνήθως σε αλλοιώσεις που δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν αποτελεσματικά, με τις άλλες μεθόδους. Τα κονδυλώματα στα γεννητικά όργανα μεταδίδονται μέσω της σεξουαλικής επαφής. Είναι σημαντικό, επομένως και οι δύο σύντροφοι, να εξεταστούν και να συζητήσουν με το γιατρό τους, για τους τρόπους αποφυγής της επανεμφάνισης και της εξάπλωσής τους.