Μονήρης Όζος Θυρεοειδούς είναι συχνός και μπορεί να εμφανισθεί σε οποιαδήποτε ηλικία, στις γυναίκες συχνότερα απ’ότι στους άνδρες.

Πως εμφανίζεται ο Μονήρης όζος θυρεοειδούς;

Μπορεί να ποικίλλει σε μέγεθος, από μπιζέλι μέχρι μπαλάκι του γκολφ ή και μεγαλύτερος. Όπως και η βρογχοκήλη, ανακαλύπτεται συνήθως τυχαία, ενώ κοιτάτε το λαιμό σας στον καθρέφτη. Αν αιμορραγήσει μπορεί να προκαλέσει πόνο κι έτσι να σας τραβήξει την προσοχή.

Εναλλακτικά, ένας όζος μπορεί να ανακαλυφθεί κατά την διάρκεια κλινικής εξέτασης για άσχετο λόγο, παρότι εσείς δεν τον είχατε παρατηρήσει ποτέ.

Πώς ανακαλύπτεται ένας όζος;

Οι όζοι ποικίλλουν σε μέγεθος και συχνά εντοπίζονται:

• Τυχαία: Κατά την επισκόπηση του λαιμού στον καθρέφτη ή κατά το ξύρισμα.

• Κλινικά: Κατά τη διάρκεια μιας εξέτασης ρουτίνας από τον ιατρό.

• Απεικονιστικά: Σε υπέρηχο τραχήλου ή καρωτίδων που γίνεται για άλλο λόγο (τυχαία ευρήματα).

• Λόγω πόνου: Σε σπάνιες περιπτώσεις ενδοοζικής αιμορραγίας, ο όζος μπορεί να διογκωθεί απότομα και να προκαλέσει ευαισθησία.

Η Διαγνωστική Προσέγγιση

Όταν εντοπίζεται ένας όζος, η σύγχρονη χειρουργική και ενδοκρινολογία ακολουθούν συγκεκριμένα βήματα:

1. Υπερηχογράφημα Θυρεοειδούς: Η βασική εξέταση για την αξιολόγηση των χαρακτηριστικών του όζου (μέγεθος, όρια, αιμάτωση).

2. Ορμονικός Έλεγχος: Εξετάσεις αίματος (TSH, Τ3, Τ4) για τον έλεγχο της λειτουργίας του αδένα.

3. Παρακέντηση με λεπτή βελόνη (FNA): Εάν ο όζος πληροί συγκεκριμένα κριτήρια μεγέθους ή ύποπτων χαρακτηριστικών, η βιοψία με λεπτή βελόνη είναι η πλέον αξιόπιστη μέθοδος για τον αποκλεισμό κακοήθειας.

Μπορεί να είναι κακοήθης ένας όζος στο θυρεοειδή αδένα;

Οι περισσότερες γυναίκες είναι ευαισθητοποιημένες ως προς την σημασία ενός οζιδίου στον μαστό και είναι φυσικό να πιστεύουν ότι αντίστοιχα ένας όζος του θυρεοειδούς πιθανώς να σημαίνει κακοήθεια. Ο γιατρός σας θα σας παραπέμψει σε ενδοκρινολόγο. Στην πραγματικότητα όμως η μεγάλη πλειοψηφία των όζων δεν είναι κακοήθεις.

Πως τίθεται η διάγνωση της βλάβης;

Εάν έχετε μονήρη όζο του θυρεοειδούς οι εξετάσεις αίματος θα δείξουν φυσιολογικές τιμές Τ₃, Τ₄, και TSH, δηλαδή ευθυρεοειδισμό.

Εξαίρεση αποτελεί το «τοξικό αδένωμα» όπου θα δείξουν υπερθυρεοειδισμό. Ο ενδοκρινολόγος θα σας εξετάσει προσεκτικά γιατί με την ψηλάφηση του θυρεοειδούς οι μισοί από τους ασθενείς που πιστεύουν ότι έχουν μονήρη όζο διαπιστώνεται ότι έχουν στην πραγματικότητα γενικευμένη οζώδη διόγκωση του αδένα, γνωστή ως πολυοζώδη βρογχοκήλη.

Στην περίπτωση αυτή θα σας καθησυχάσει ότι δεν πρόκειται για κάτι σοβαρό.

 Όσοι χρειάζονται περαιτέρω έλεγχο μπορεί να υποβληθούν σε απλή ακτινογραφία, υπερηχογράφημα ή σπινθηρογράφημα, αλλά η σημαντικότερη εξέταση είναι η παρακέντηση του όζου με λεπτή βελόνα.

Τι είναι η βιοψία με λεπτή βελόνα;

Η εξέταση είναι τεχνικά απλή, γρήγορη κι αν κριθεί απαραίτητο μπορεί να επαναληφθεί δύο και τρεις φορές, αφού δεν προκαλεί πόνο ή ιδιαίτερη ενόχληση. Η FNA αποτελεί σίγουρα ένα από τα σπουδαιότερα επιτεύγματα στην αντιμετώπιση ατόμων με νοσήματα του θυρεοειδούς.

Ενώ κατά το παρελθόν η πλειοψηφία εκείνων  που είχαν μονήρεις όζους υποβαλλόταν σε χειρουργική αφαίρεση του θυρεοειδούς, στις μέρες μας πολλές εγχειρήσεις μπορούν να αποφευχθούν με την απλή εξέταση ενός μικρού δείγματος θυρεοειδικών κυττάρων που λαμβάνεται στο εξωτερικό ιατρείο.

Ποια θεραπεία ενδείκνυται για έναν όζο;

Οι καλοήθεις όζοι μπορεί να συνεχίσουν να αυξάνονται σε μέγεθος για χρόνια και τελικά να γίνουν τόσο μεγάλοι που να χρειαστεί χειρουργική αφαίρεση για αισθητικούς λόγους.

Εάν κάποιος όζος αποδειχθεί ότι είναι κακοήθης (καρκίνωμα δηλαδή του θυρεοειδούς), τότε απαιτείται η διενέργεια ολικής θυρεοειδεκτομής.

Εάν ανησυχείτε έντονα για την πιθανότητα ο όζος σας να κρύβει κακοήθεια, ο ενδοκρινολόγος σας μπορεί τελικά να συστήσει χειρουργική αφαίρεση και παθολογοανατομική εξέταση  ώστε το ερώτημα να λυθεί οριστικά.

Θυρεοειδεκτομή. Είναι δύσκολη η επέμβαση;

Η ολική θυρεοειδεκτομή είναι μία ατομική επέμβαση. Απαιτείται δηλαδή γνώση και σεβασμός της ανατομίας της περιοχής ώστε να αποφευχθούν κακώσειςαγγείων, νεύρων και οργάνων.

Η επέμβαση γίνεται με γενική αναισθησία και την κεφαλή του ασθενούς σε υπερέκταση. Η τομή είναι εγκάρσια και γίνεται σε απόσταση 2 περίπου εκατοστών από την εντομή του στέρνου.

Απολινώνονται τα αγγεία και αφαιρείται ο θυρεοειδής αδένας με προσοχή ώστε να μην υποστούν βλάβη τα νεύρα των φωνητικών χορδών (κάτω λαρυγγικό), η τραχεία και οι παραθυρεοειδείς αδένες αλλά και για να μην υπάρξει αιμορραγία.

Στις περισσότερες περιπτώσεις δεν παραμένει ουλή μετά την επέμβαση ανεξάρτητα από το είδος συρραφής καθώς φροντίζουμε η τομή να γίνεται σε μία φυσιολογική ρυτίδα του λαιμού.