Οξεία Χολοκυστίτιδα
Στο 80% περίπου των περιπτώσεων, η οξεία χολοκυστίτιδα οφείλεται στην απόφραξη του κυστικού πόρου απο χολόλιθο που ενσφηνώνεται στο θύλακο του Hartmann. Η χοληδόχος κύστη φλεγμαίνει και διατείνεται, προκαλώντας κοιλιακό αλγος και αίσθημα τάσης. Η φυσική εξέλιξη της οξείας χολοκυστίτιδας ποικίλλει, ανάλογα με την ποσότητα του περιεχομένου της χοληδόχου κύστης, με την έκταση της βακτηριακής προσβολής, με την ηλικία του ασθενή και την παρουσία άλλων επιβαρυντικών παραγόντων, όπως ο σακχαρώδης διαβήτης. Τα περισσότερα επεισόδια υποχωρούν αυτόματα χωρίς χειρουργική επέμβαση ή άλλη θεραπεία. Στις περιπτώσεις όμως σχηματισμού αποστήματος ή ελεύθερης διάτρησης μπορεί να δημιουργηθεί γενικευμένη περιτονίτιδα. Σημεία και Συμπτώματα της χολοκυστίτιδας Το αρχικό σύμπτωμα είναι κοιλιακός πόνος στο δεξίο υποχόνδριο, που συχνά σχετίζεται με αντανάκλαση του πόνου στη δεξιά ωμοπλάτη.Στο 75% των περιπτώσεων οι ασθενείς αναφέρουν προηγούμενα επεισόδια κωλικού, αρχικά όμοια με την παρούσα νόσο. Εντούτοις στην οξεία χολοκυστίτιδα ο πόνος είναι συνεχής ενώ υπάρχει και αίσθημα τάσης και βάρους. Ναυτία και εμετός παρατηρούνται περίπου στους μισούς απο τους ασθενείς. Υψηλός πυρετός και ρίγη είναι ασυνήθιστα και υποδηλώνουν την πιθανότητα επιπλοκών ή λανθασμένης διάγνωσης. Συνυπάρχει τάση στο δεξιό υποχόνδριο και στο ένα τρίτο περίπου των ασθενών η χοληδόχος κύστη είναι ψηλαφητή. Διάγνωση Η διάγνωση της οξείας χολοκυστίτιδας δηλαδή της φλεγμονής της χοληδόχου κύστεως γίνεται κλινικά, εργαστηριακά και απεικονιστικά. Κλινικά υπάρχει η εικόνα του έντονου άλγους η οποία περιγράφηκε. Εργαστηριακά παρατηρείται αύξηση της CRP και των λευκών αιμοσφαιρίων, η οποία μπορεί να συνοδεύεται επίσης από αύξηση της χολερυθρίνης και ιδιαίτερα της άμεσης σε συνδυασμό με ήπια έως μέτρια αύξηση των ηπατικών ενζύμων. Στο υπερηχογράφημα και την αξονική τομογραφία ανευρίσκεται διατεταμένη χοληδόχος κύστη με πάχυνση του τοιχώματος, ανιχνεύεται η ύπαρξη λίθων ή άλλης παθολογίας στο εσωτερικό της κύστης, ενώ μπορεί να διαγνωσθούν και οι επιπλοκές της οι οποίες αναπτύσσονται στη συνέχεια. Επιπλοκές Οι σημαντικότερες επιπλοκές της οξείας χολοκυστίτιδας είναι το εμπύημα (πυώδης χολοκυστίτιδα), η γάγγραινα και η διάτρηση. Η διάτρηση μπορεί να λάβει μια από τις ακόλουθες μορφές (1) εντοπισμένη διάτρηση με περιχολοκυστικό απόστημα (2) ελεύθερη διάτρηση με γενικευμένη περιτονίτιδα και (3) διάτρηση με παρακείμενο κοίλο σπλάχνο, με συνέπεια σχηματισμό συριγγίου. Η διάτρηση μπορεί να εμφανιστεί απο 3 ημέρες μετά την έναρξη της οξείας χολοκυστίτιδας ή και τη δεύτερη εβδομάδα. Η συνολική επίπτωση της διάτρησης είναι περιπου 10%. Θεραπεία Η προτιμότερη λύση είναι η διενέργεια λαπαροσκοπικής χολοκυστεκτομής σε όλους τους ασθενείς εκτός αν υπάρχου συγκεκριμένες αντενδείξεις για επέμβαση, όπως κάποια συνυπάρχουσα νόσος. Στο 10% περίπου των ασθενών απαιτείται άμεση και επείγουσα αντιμετώπιση. Αυτές είναι σε γενικές γραμμές οι κλινικές καταστάσεις στις οποίες η νόσος επειδεινώνεται ή περιπλέκεται.Ο υψηλός πυρετός, η λευκοκυττάρωση και ρίγος υποδηλώνουν διαπύηση. Η οξεία αλιθισιακή χολοκυστίτιδα τοποθετείται σε αυτή την κατηγορία. Όταν η γενική κατάσταση του ασθενή είναι κακή, προτιμάται η διενέργεια διαδερμικής χολοκυστοστομίας. Οι ασθενείς με καλύτερη γενική υγεία πρέπει να αντιμετωπίζονται με λαπαροσκοπική χολοκυστεκτομή. Η αιφνίδια έναρξη γενικευμένου κοιλιακού άλγους μπορεί να υποδεικνύει ελεύθερη διάτρηση. Η εμφάνιση μάζας κατά την ψηλάφηση μπορεί να αποτελεί σημείο τοπικής διάτρησης και σχηματισμού αποστήματος. Τέτοιες μεταβολές αποτελούν ένδειξη επείγουσας χειρουργικής επέμβασης. Η λαπαροσκοπική χολοκυστεκτομή είναι η επέμβαση εκλογής της οξείας χολοκυστίτιδας και μπορεί να πραγματοποιηθεί λαπαροσκοπικά στο 50% περίπου των ασθένων. Οι ασθενείς με βαριά οξεία χολοκυστίτιδα που είναι σε κακή κατάσταση για να υποβληθούν σε επείγουσα χολοκυστεκτομή αντιμετωπίζονται με διαδερμική χολοκυστοστομία. Αυτή αποτελεί επίσης καλή εναλλακτική λύση στην οξεία λιθισιακή χολοκυστίτιδα. Ενας καθετήρας εισάγεται υπό υπερηχογραφικό έλεγχο ή υπό την καθοδήγηση CT (αξονικού τομογράφου) προκειμένου να αποσυμφορηθεί η χοληδόχος κύστη από τη χολή και το πύο. Με την αποσυμπίεση ελέγχεται η οξεία νόσος, προλαμβάνεται τυχόν τοπική επέκταση της φλεγμονής αλλά δεν μπορούν να αφαιρεθούν οι χολόλιθοι. Επομένως, απαιτείται χολοκυστεκτομή αφότου ανακτήσει ο ασθενής της δυνάμεις του, προκειμένου να αποφευχθεί επανάληψη του επεισοδίου. Η χολοκυστεκτομή είναι η οριστική θεραπεία για τον ασθενή με αλιθισιακή χολοκυστίτιδα. Πρόγνωση Η συνολική θνητότητα απο οξεία χολοκυστίτιδα είναι περίπου 5%.Σχεδόν όλοι οι θάνατοι παρατηρούνται σε ασθενείς άνω των 60 ετών η σε εκείνους με σακχαρώδη διαβήτη. Στους πιο ηλικιωμένους οι δευτεροπαθείς καρδιαγγειακές ή αναπνευστικές επιπλοκές αυξάνουν ουσιαστικά τη θνητότητα. Η σηψαιμία λόγω της περιτονίτιδας αυξάνει τη θνησιμότητα. Η άμεση προσφυγή στο νοσοκομείο και η έγκαιρη χολοκυστεκτομή μειώνει τις πιθανότητες εμφάνισης επιπλοκών. Συχνές Ερωτήσεις (FAQ) Μπορώ να ζήσω χωρίς τη χοληδόχο κύστη; Απολύτως. Η χολή συνεχίζει να παράγεται από το ήπαρ και να ρέει απευθείας στο έντερο. Η αφαίρεση της κύστης δεν επηρεάζει την πέψη μακροπρόθεσμα. Τι θα συμβεί αν αμελήσω μια κρίση χολοκυστίτιδας; Ο κίνδυνος είναι σοβαρός, καθώς η φλεγμονή μπορεί να οδηγήσει σε γάγγραινα της κύστης, περιτονίτιδα ή ακόμη και σηψαιμία, καταστάσεις εξαιρετικά απειλητικές για τη ζωή. Είναι η λαπαροσκόπηση ασφαλής κατά τη διάρκεια της οξείας φλεγμονής; Ναι, εφόσον διενεργείται από έμπειρο χειρουργό με κατάλληλη τεχνική κατάρτιση, η λαπαροσκόπηση είναι η ασφαλέστερη και προτιμητέα μέθοδος. Για περισσότερες πληροφορίες ➡️ Οξεία Χολοκυστίτιδα: Συμπτώματα, Διάγνωση και Λαπαροσκοπική Αντιμετώπιση | Δημήτρης Φιλίππου, Αν. Καθηγητής – Χειρουργός Ο Δημήτρης Φιλίππου είναι Αν. Καθηγητής στην Ιατρική Σχολή του ΕΚΠΑ και πρωτοπόρος στην εφαρμογή ελάχιστα επεμβατικών τεχνικών στην Ελλάδα. Με την ακαδημαϊκή του γνώση και τη συμμετοχή του σε διεθνείς επιστημονικές εκδηλώσεις, προσφέρει την πιο σύγχρονη και ασφαλή φροντίδα στους ασθενείς του. Στο ιατρείο του χειρουργού Δημήτρη Φιλίππου, προσεγγίζουμε κάθε ασθενή με: Διακριτικότητα: Κατανοούμε την ευαισθησία του προβλήματος. Εξατομίκευση: Δεν χρειάζονται όλοι χειρουργείο. Ξεκινάμε πάντα με την λιγότερο επεμβατική μέθοδο που εγγυάται αποτέλεσμα. Τεχνολογία Αιχμής: Διαθέτουμε τα πιο σύγχρονα συστήματα Laser και εξειδικευμένα πρωτόκολλα Botox. Η οξεία χολοκυστίτιδα απαιτεί άμεση ιατρική εκτίμηση. Για την έγκυρη διάγνωση και την ασφαλή αντιμετώπιση του προβλήματός σας, επικοινωνήστε με το ιατρείο του χειρουργού Δημήτρη Φιλίππου. Επικοινωνία και ραντεβού για εκτίμηση: 210-7256519
FiLac. Η πρωτοποριακή θεραπεία της κύστης κόκκυγα με laser
FILAC. Η πρωτοποριακή θεραπεία της κύστης κόκκυγα με Laser Reserve.gr, 30/09/2015 · από Dr.Dimitrios Filippou · στο Υγεία Αισθητική Η κύστη κόκκυγα ή τριχοφωλεϊκό συρίγγιο, αποτελεί μία από τις συνηθισμένες παθήσεις. Αναπτύσσεται στον υποδόριο ιστό της ιεροκοκκυγικής περιοχής, και θεωρείται ότι δημιουργείται από τη διείσδυση τριχών μέσα στο δέρμα. Η πάθηση αυτή είναι συχνότερη στους άνδρες ασθενείς ενώ ηλικία παρουσιάζεται συνηθέστερα σε ηλικίες 15-40 ετών. Κατά καιρούς έχουν συσχετιστεί αιτιολογικά διάφορες καταστάσεις, όπως η δράση διαφόρων ορμονών, η έντονη τριχοφυία, η μηχανική τριβή των παρακείμενων ιστών και η φλεγμονή. Άλλοι παράγοντες οι οποίοι είναι δυνατό να σχετίζονται με την εμφάνιση της νόσου είναι η ασχολία, το οικογενειακό περιβάλλον και η παχυσαρκία. Σημεία και Συμπτώματα: Τα συμπτώματα ποικίλλουν και μπορεί να είναι από μία απλή μικρή διόγκωση της περιοχής μέχρι μία μεγάλη επώδυνη φλεγμονώδη μάζα, με ερυθρότητα, οίδημα και εκροή πύου. Συχνά παρατηρούνται υγρά τα οποία μπορεί να είναι διαυγή, θολά ή αιματηρά. Όταν η φλεγμονή εξελιχθεί και η νόσος μείνει χωρία αντιμετώπιση, τότε η περιοχή γίνεται έντονα ερυθρή, διογκώνεται, γίνεται σκληρή και οιδηματώδης, ενώ συχνά εκρέει πύον το οποίο είναι εξαιρετικά δύσοσμο. Σε ορισμένους ασθενείς με βαριά φλεγμονή η οποία μένει χωρίς αντιμετώπιση ή εξελίσσεται ταχέως μπορεί να παρουσιαστούν και γενικά συμπτώματα όπως πυρετός, κακουχία και ναυτία. Κλινική εικόνα: Η νόσος μπορεί να εμφανιστεί αρχικά σαν ένα επεισόδιο μικροαποστήματος το οποίοι μπορεί να παρέλθει είτε μετά από διάνοιξη είτε μετά από απλή διάνοιξη και παροχέτευση η οποία μπορεί να γίνει αυτόματα (από μόνη της δηλαδή) είτε χειρουργικά. Εφόσον όμως δεν υπάρξει οριστική αφαίρεση της κύστης τότε η νόσος μπορεί αν υποτροπιάσει ή να δημιουργηθεί συρίγγιο με το οποίο η κοιλότητα συνδέεται πλέον με το δέρμα με αποτέλεσμα συχνά να παρατηρείται εκροή υγρού. Σε ορισμένους πάλι ασθενείς αναπτύσσονται υποτροπιάζουσες φλεγμονές. Η χρόνια νόσος προκαλεί επεισόδια οιδήματος, διόγκωσης, πόνου και εκροής πύου. Η χειρουργική επέμβαση σχεδόν πάντοτε αποτελεί την μοναδική θεραπεία. Θεραπεία: Η θεραπεία εξαρτάται από την κλινική εικόνα της νόσου, αλλά και τις προτιμήσεις του ασθενούς. Το απόστημα στην οξεία του φάση συνήθως αντιμετωπίζεται με διάνοιξη και παροχέτευση του πύου. Στη συνέχεια η κύστη κόκκυγα πρέπει να αφαιρείται χειρουργικά με ολόκληρο το τοίχωμα, το περιεχόμενο και μαζί με τους συνοδούς πόρους και τα συρίγγια ούτως ώστε να μειωθεί η πιθανότητα υποτροπής. Η χειρουργική επέμβαση γίνεται με γενική ή προτιμότερα με τοπική αναισθησία σε εξωτερικό ιατρείο ή day-clinic. Το είδος της αναισθησίας εξαρτάται από τη βαρύτητα της νόσου και την προτίμηση και τη γενική κατάσταση του ασθενούς. Η επέμβαση μπορεί να γίνει χειρουργικά με την ανοικτή, την κλειστή ή την ημίκλειστη τεχνική. Στην ανοικτή το τραύμα αφίεται ανοικτό να κλείσει κατά δεύτερο σκοπό. Για το λόγο αυτό απαιτούνται καθημερινές αλλαγές για περίπου 20-30 ημέρες. Παρά το γεγονός ότι η μέθοδος αυτή εμπεριέχει μία μικρή ταλαιπωρία για τον ασθενή παρουσιάζει το πλεονέκτημα ότι έχει το μικρότερο ποσοστό υποτροπής. Στην ημίκλειστη μέθοδο τα χείλη του τραύματος συμπλησιάζονται ώστε να μειωθεί το τραύμα που θα κλείσει κατά δεύτερο σκοπό, ώστε να χρειαστούν λιγότερες αλλαγές. Τέλος στην κλειστή μέθοδο το τραύμα συγκλείεται σε πρώτο χρόνο με ειδικό τρόπο συρραφής. Η μέθοδος αυτή διασφαλίζει την ταχύτερη ανάρρωση του ασθενούς αλλά παρουσιάζει υψηλότερο ποσοστό υποτροπής. Σύγχρονες μέθοδοι: Τελευταία έχουν αρχίσει να χρησιμοποιούνται στην χειρουργική αντιμετώπιση της κύστης κόκκυγα το Laser CO2 και οι ραδιοσυχνότητες (RF, radiofrequency), με καλά αποτελέσματα αν και δεν υπάρχει πολύ μακρά εμπειρία. Τα αποτελέσματα της κάθε μεθόδου εξαρτώνται σε σημαντικό βαθμό από την εμπειρία του χειρουργού, την ποιότητα της μετεγχειρητικής φροντίδας, και τις τοπικές συνθήκες προεγχειρητικά και μετεγχειρητικά. Επειδή στις περισσότερες περιπτώσεις υποτροπής της κύστης κόκκυγα κατά την επανεπέμβαση ανευρίσκονται τρίχες εκ νέου στο τραύμα, αλλά και επειδή η συχνότητα υποτροπής και επανεπέμβασης είναι μεγαλύτερη στους ασθενείς με έντονη τριχοφυϊα αμέσως μετά την οριστική επούλωση του τραύματος προχωρούμε σε αποτρίχωση της περιοχής και σε οδηγίες φροντίδας. FiLac. Η πρωτοποριακή θεραπεία της κύστης κόκκυγα με laser Με την εξέλιξη της τεχνολογίας και την ανάπτυξη της νέας γενιάς χειρουργικών Lasers κατέστη δυνατή η ελάχιστα επεμβατική, ανώδυνη και αναίμακτη αντιμετώπιση των περιεδρικών συρριγίων και της κύστης κόκκυγα, η οποία όπως προαναφέρθηκε θεωρείται και αυτή είδος συριγγίου. Έτσι μπορούμε πλέον να μιλάμε για οριστική θεραπεία της κύστης κόκκυγα και των υποτροπών αυτής, με μία εντελώς καινούργια ελάχιστα παρεμβατική μέθοδο, η οποία πραγματοποιείται με τη χρήση Laser. Η τεχνική αυτή η οποία ονομάζεται (FiLaC), επιτρέπει με φωτοθερμική διαδικασία και χωρίς αφαίρεση (κόψιμο) ιστού την επιτυχή αντιμετώπιση της κύστης κόκκυγα. Για την τεχνική χρησιμοποιείται το πλέον εξελιγμένο τελευταίας γενιάς χειρουργικό laser Leonardo Dual 980/1470nm σε συνδυασμό με ειδικές ίνες εκπομπής της ενέργειας τις radial 360O. Ο ειδικός σχεδιασμός των ινών αυτών επιτρέπει και διασφαλίζει την ομοιόμορφη και ασφαλή εφαρμογή της ακτινοβολίας στο εσωτερικό της κύστεως. Η εφαρμογή της ακτινοβολίας στο εσωτερικό της κύστης έχει ως αποτέλεσμα την καταστροφή του τοιχώματος, το οποίο ρικνώνεται και ουλοποιείται, χωρίς αιμορραγία, πόνο και χωρίς την ανάγκη αλλαγών. Πλεονεκτήματα της τεχνικής FiLaC 1) Η μέθοδος FiLaC είναι απλή και σύντομη (διαρκεί 15-30 λεπτά) 2) Είναι αναίμακτη και εντελώς ανώδυνη προσφέροντας άμεσο και οριστικό κλινικό αποτέλεσμα (με βάση τα υπάρχοντα έως σήμερα δεδομένα). 3) Απαιτεί ελάχιστο χρόνο νοσηλείας (day clinic), μηδενικό χρόνο ανάρρωσης. 4) Δεν υπάρχει τραύμα, δεν απαιτούνται επώδυνες χειρουργικές αλλαγές και χρήση επιθεμάτων μετά από το χειρουργείο 5) Ο ασθενής δεν εκτίθεται σε κινδύνους μολύνσεων ή άλλων επιπλοκών (διαπύηση τραύματος, αιμορραγία, κ.λ) 6) Η επέμβαση δεν απαιτεί καμία τομή, δεν αφήνει καμία ουλή και η μετεγχειρητική εικόνα της περιοχής συνοδεύεται από άριστο αισθητικό αποτέλεσμα.
Κύστη Κόκκυγα
Τι είναι η κύστη κόκκυγα και πως δημιουργείται; Η Κύστη Κόκκυγα ή τριχοφωλεϊκό συρίγγιο, αποτελεί μία από τις συνηθισμένες παθήσεις. Αναπτύσσεται στον υποδόριο ιστό της ιεροκοκκυγικής περιοχής, και θεωρείται ότι δημιουργείται από τη διείσδυση τριχών μέσα στο δέρμα.Η πάθηση αυτή είναι συχνότερη στους άνδρες ασθενείς ενώ ηλικία παρουσιάζεται συνηθέστερα σε ηλικίες 15-40 ετών. Κατά καιρούς έχουν συσχετιστεί αιτιολογικά διάφορες καταστάσεις, όπως η δράση διαφόρων ορμονών, η έντονη τριχοφυία, η μηχανική τριβή των παρακείμενων ιστών και η φλεγμονή. Άλλοι παράγοντες οι οποίοι είναι δυνατό να σχετίζονται με την εμφάνιση της νόσου είναι η ασχολία, το οικογενειακό περιβάλλον και η παχυσαρκία. Πως καταλαβαίνουμε την κύστη κόκκυγα; Τα συμπτώματα ποικίλλουν και μπορεί να είναι από μία απλή μικρή διόγκωση της περιοχής μέχρι μία μεγάλη επώδυνη φλεγμονώδη μάζα, με ερυθρότητα, οίδημα και εκροή πύου. Συχνά παρατηρούνται υγρά τα οποία μπορεί να είναι διαυγή, θολά ή αιματηρά. Όταν η φλεγμονή εξελιχθεί και η νόσος μείνει χωρία αντιμετώπιση, τότε η περιοχή γίνεται έντονα ερυθρή, διογκώνεται, γίνεται σκληρή και οιδηματώδης, ενώ συχνά εκρέει πύον το οποίο είναι εξαιρετικά δύσοσμο. Σε ορισμένους ασθενείς με βαριά φλεγμονή η οποία μένει χωρίς αντιμετώπιση ή εξελίσσεται ταχέως μπορεί να παρουσιαστούν και γενικά συμπτώματα όπως πυρετός, κακουχία και ναυτία. Πως εμφανίζεται η κύστη κόκκυγα; Η νόσος μπορεί να εμφανιστεί αρχικά σαν ένα επεισόδιο μικροαποστήματος το οποίοι μπορεί να παρέλθει είτε μετά από διάνοιξη είτε μετά από απλή διάνοιξη και παροχέτευση η οποία μπορεί να γίνει αυτόματα (από μόνη της δηλαδή) είτε χειρουργικά. Εφόσον όμως δεν υπάρξει οριστική αφαίρεση της κύστης τότε η νόσος μπορεί αν υποτροπιάσει ή να δημιουργηθεί συρίγγιο με το οποίο η κοιλότητα συνδέεται πλέον με το δέρμα με αποτέλεσμα συχνά να παρατηρείται εκροή υγρού. Σε ορισμένους πάλι ασθενείς αναπτύσσονται υποτροπιάζουσες φλεγμονές. Η χρόνια νόσος προκαλεί επεισόδια οιδήματος, διόγκωσης, πόνου και εκροής πύου. Η χειρουργική επέμβαση σχεδόν πάντοτε αποτελεί την μοναδική θεραπεία. Πως θεραπεύεται η κύστη κόκκυγα; Η θεραπεία εξαρτάται από την κλινική εικόνα της νόσου, αλλά και τις προτιμήσεις του ασθενούς. Το απόστημα στην οξεία του φάση συνήθως αντιμετωπίζεται με διάνοιξη και παροχέτευση του πύου. Στη συνέχεια η κύστη κόκκυγα πρέπει να αφαιρείται χειρουργικά με ολόκληρο το τοίχωμα, το περιεχόμενο και μαζί με τους συνοδούς πόρους και τα συρίγγια ούτως ώστε να μειωθεί η πιθανότητα υποτροπής. Η χειρουργική επέμβαση γίνεται με γενική ή προτιμότερα με τοπική αναισθησία σε εξωτερικό ιατρείο ή day-clinic. Το είδος της αναισθησίας εξαρτάται από τη βαρύτητα της νόσου και την προτίμηση και τη γενική κατάσταση του ασθενούς. Η επέμβαση μπορεί να γίνει χειρουργικά με την ανοικτή, την κλειστή ή την ημίκλειστη τεχνική. Στην ανοικτή το τραύμα αφίεται ανοικτό να κλείσει κατά δεύτερο σκοπό. Για το λόγο αυτό απαιτούνται καθημερινές αλλαγές για περίπου 20-30 ημέρες. Παρά το γεγονός ότι η μέθοδος αυτή εμπεριέχει μία μικρή ταλαιπωρία για τον ασθενή παρουσιάζει το πλεονέκτημα ότι έχει το μικρότερο ποσοστό υποτροπής. Στην ημίκλειστη μέθοδο τα χείλη του τραύματος συμπλησιάζονται ώστε να μειωθεί το τραύμα που θα κλείσει κατά δεύτερο σκοπό, ώστε να χρειαστούν λιγότερες αλλαγές. Τέλος στην κλειστή μέθοδο το τραύμα συγκλείεται σε πρώτο χρόνο με ειδικό τρόπο συρραφής. Η μέθοδος αυτή διασφαλίζει την ταχύτερη ανάρρωση του ασθενούς αλλά παρουσιάζει υψηλότερο ποσοστό υποτροπής. Μπορεί να γίνει με ανώδυνο τρόπο; Σύγχρονες μέθοδοι: Τελευταία έχουν αρχίσει να χρησιμοποιούνται στην χειρουργική αντιμετώπιση της κύστης κόκκυγα το Laser CO2 και οι ραδιοσυχνότητες (RF, radiofrequency), με καλά αποτελέσματα αν και δεν υπάρχει πολύ μακρά εμπειρία. Τα αποτελέσματα της κάθε μεθόδου εξαρτώνται σε σημαντικό βαθμό από την εμπειρία του χειρουργού, την ποιότητα της μετεγχειρητικής φροντίδας, και τις τοπικές συνθήκες προεγχειρητικά και μετεγχειρητικά. Πρόσφατα έχει αναπτυχθεί μία πρωτοποριακή τεχνική βασισμένη σε laser τελευταίας γενιάς με πραγματικά πολλά υποσχόμενα αποτελέσματα. Αυτή είναι η τεχνική FiLaC. Επειδή στις περισσότερες περιπτώσεις υποτροπής της κύστης κόκκυγα κατά την επανεπέμβαση ανευρίσκονται τρίχες εκ νέου στο τραύμα, αλλά και επειδή η συχνότητα υποτροπής και επανεπέμβασης είναι μεγαλύτερη στους ασθενείς με έντονη τριχοφυϊα αμέσως μετά την οριστική επούλωση του τραύματος προχωρούμε σε αποτρίχωση της περιοχής και σε οδηγίες φροντίδας. Θεραπεία της κύστης κόκκυγα με τη χρήση laser χωρίς τομή Με την εξέλιξη της τεχνολογίας και την ανάπτυξη της νέας γενιάς χειρουργικών lasers κατέστη δυνατή η ελάχιστα επεμβατική, ανώδυνη και αναίμακτη αντιμετώπιση των περιεδρικών συρριγίων και της κύστης κόκκυγα, η οποία όπως προαναφέρθηκε θεωρείται και αυτή είδος συριγγίου. Έτσι μπορούμε πλέον να μιλάμε για οριστική θεραπεία της κύστης κόκκυγα και των υποτροπών αυτής, με μία εντελώς καινούργια ελάχιστα παρεμβατική μέθοδο, η οποία πραγματοποιείται με τη χρήση laser. Με τη χρήση του laser επιτυγχάνεται με φωτοθερμική διαδικασία και χωρίς αφαίρεση (κόψιμο) ιστού την επιτυχή αντιμετώπιση της κύστης κόκκυγα, αφού αφαιρεθούν οι τρίχες που περιέχονται στην κύστη. Ο καθαρισμός είναι σχετικά απλή διαδικασία και σε ελάχιστες μόνο περιπτώσεις μπορεί να χρειαστεί ενδοσκοπικός έλεγχος με πολύ λεπτή κάμερα για τη διασφάλιση της καθαρότητας της κύστης. Για την τεχνική χρησιμοποιείται ένα εξελιγμένο τελευταίας γενιάς χειρουργικό μήκους κύματος 98nm ή 1470nm σε συνδυασμό με ειδικές ίνες εκπομπής της ενέργειας. Ο ειδικός σχεδιασμός των ινών αυτών επιτρέπει και διασφαλίζει την ομοιόμορφη και ασφαλή εφαρμογή της ακτινοβολίας στο εσωτερικό της κύστεως, κυκλοτερώς αφού επιτρέπει τη διάχυση της δέσμης του λέιζερ σε 360ο. Η εφαρμογή της ακτινοβολίας στο εσωτερικό της κύστης έχει ως αποτέλεσμα την καταστροφή του τοιχώματος, το οποίο ρικνώνεται και ουλοποιείται, χωρίς αιμορραγία, πόνο και χωρίς την ανάγκη αλλαγών. Πλεονεκτήματα της θεραπείας με laser Eίναι απλή και σύντομη (διαρκεί 5-10 λεπτά). Μπορεί να γίνει με τοπική αναισθησία ή ακόμη και χωρίς. Είναι αναίμακτη και εντελώς ανώδυνη προσφέροντας άμεσο και οριστικό κλινικό αποτέλεσμα (με βάση τα υπάρχοντα έως σήμερα δεδομένα). Δεν απαιτείται νοσηλεία και μπορεί να πραγματοποιηθεί ακόμη και σε επίπεδο ιατρείου, εφόσον είναι επαρκώς οργανωμένο. Δεν υπάρχει τραύμα ούτε ράμματα. Δεν απαιτούνται επώδυνες χειρουργικές αλλαγές και χρήση επιθεμάτων μετά από το χειρουργείο. Ο ασθενής δεν εκτίθεται σε κινδύνους μολύνσεων ή άλλων επιπλοκών (διαπύηση τραύματος, αιμορραγία, κα) Η επέμβαση δεν απαιτεί καμία τομή, δεν αφήνει καμία ουλή και η μετεγχειρητική εικόνα της περιοχής συνοδεύεται από άριστο αισθητικό αποτέλεσμα. Είναι τόσο ανώδυνη η θεραπεία ώστε ο ασθενής μπορεί να πάει αμέσως μετά για χορό ή για ποδόσφαιρο. Συχνές Ερωτήσεις (FAQ) Η κύστη κόκκυγα είναι κληρονομική; Υπάρχει μια γενετική προδιάθεση όσον αφορά τον τύπο της τριχοφυΐας και το βάθος της μεσογλουτιαίας πτυχής, αλλά δεν είναι κληρονομική νόσος με την κλασική έννοια.
Περιεδρικό Συρίγγιο – Tί είναι;
Τι είναι το περιεδρικό συρίγγιο και πως δημιουργείται; Η περιοχή γύρω από τον πρωκτό την έσω επιφάνεια παρουσιάζει πτυχώσεις, όπως ακριβώς και το δέρμα στην έξω επιφάνεια του πρωκτού. Σε ορισμένες περιπτώσεις είναι δυνατό ένα μικρό κομμάτι κοπράνων να σφηνώσει σε μία από τις εσωτερικές πτυχές, προκαλώντας την ανάπτυξη μίας λοίμωξης. Αυτή μπορεί να εξελιχθεί σε απόστημα, βαθιά σε σχέση με την επιφάνεια. Το απόστημα στον πρωκτό μπορεί να ανοίξει σιγά-σιγά δρόμο προς την εξωτερική επιφάνεια του δέρματος του πρωκτού, μόνο του, σε μία προσπάθεια να αυτοπαροχετευτεί και αυτοπεριοριστεί. Στη συνέχεια, το απόστημα κατευθύνεται προς την επιφάνεια, και παροχετεύεται. Με τη διαδικασία δημιουργείται τώρα μία σήραγγα (επικοινωνία) μεταξύ της εσωτερικής και της εξωτερικής επιφάνειας. Η σήραγγα η οποία συνδέεται με την εσωτερική επιφάνεια συνήθως εξέρχεται πολύ κοντά στον πρωκτό, και καλείται Περιεδρικό Συρίγγιο. Πως διακρίνονται τα συρίγγια (ταξινόμηση); Τα περιεδρικά συρίγγια διακρίνονται σε: (α) Απλά ή σύμπλοκα. Αν έχουν δηλαδή έναν μόνο συριγγώδη πόρο ή περισσότερους, και (β) Χαμηλά ή υψηλά. Ανάλογα με την θέση, την πορεία και τη σχέση με τον έσω και έξω σφιγκτήρα Μια λεπτομερής κατάταξή τους είναι: (α). Επιφανειακό ή υποδόριο συρίγγιο (β). Ενδοσφιγκτηριακό συρίγγιο (γ). Διασφιγκτηριακό συρίγγιο (δ). Υπερσφιγκτηριακό συρίγγιο (ε). Εξωσφιγκτηριακό συρίγγιο Τα ενδοσφιγκτηριακά είναι τα πιο συχνά και αφορούν το 70% περίπου των ασθενών, ενώ τα εξωσφιγκτηριακά τα πιο σπάνια. Η προαναφερόμενη ταξινόμηση χρησιμοποιείται από τους χειρουργούς για την επιλογή της κατάλληλης θεραπευτικής προσέγγισης και χειρουργικής τεχνικής. Μπορεί το Περιεδρικό Συρίγγιο να εμφανιστεί στον καθένα; Συρίγγια μπορεί να αναπτυχθούν σε όλους μας. Οι περισσότεροι όμως ασθενείς αναφέρουν ιστορικό παλαιότερου αποστήματος, το οποίο παροχετεύτηκε είτε αυτόματα είτε χειρουργικά. Υπάρχει ιστορικό υποτροπιάζοντος αποστήματος ή παροχέτευσης από ένα άνοιγμα ακριβώς δίπλα στον πρωκτό ή σε μικρή απόσταση από αυτόν. Πως μπορούμε να καταλάβουμε ότι υπάρχει Περιεδρικό Συρίγγιο; Συνήθως ανευρίσκεται ένα ελαφρώς ερυθρό άνοιγμα στα πλάγια του πρωκτού από το οποίο βγαίνει φλεγμονώδες υγρό. Σε ορισμένες περιπτώσεις καθώς ο πόρος (αυλός) του συριγγίου φέρεται από μέσα προς τα έξω μπορεί να γίνει αντιληπτός κάτω από το δέρμα. Σε κάποιες άλλες όμως περιπτώσεις το εξωτερικό άνοιγμα (στόμιο του συριγγίου) ανευρίσκεται χωρίς κάποια άλλη ένδειξη σχετικά με το εσωτερικό στόμιο και την πορεία του συριγγίου. Με ποιον τρόπο γίνεται η διάγνωση; Οι τρόποι για να τεθεί η διάγνωση διαφέρουν από ασθενή σε ασθενή ακόμη και εάν υπάρχει υποψία της νόσου. Ο ασθενής εξετάζεται κλινικά, και εφόσον η διάγνωση δεν είναι ασφαλής τότε απαιτείται η διενέργεια κάποιων άλλων εξετάσεων. Στις απαραίτητες εξετάσεις για τη διερεύνηση της ύπαρξης συριγγίου περιλαμβάνονται οι: Συριγγογραφία: Στην εξέταση αυτή σκιαγραφικό υγρό χορηγείται από το έξω στόμιο του συριγγίου και με τον τρόπο αυτό απεικονίζεται ο αυλός του. Ετσι φαίνει η πορεία του. Η συριγγοραφία μπορεί να γίνει με απλή δηλαδή να γίνει με απλό ακτινολογικό μηχάνημα ή μπορεί να γίνει με αξονική ή μαγνητικό τομογράφο. Πρωκτοσκόπηση: Διενεργείται με ένα κοντό, κοίλο όργανο το οποίο ονομάζεται πρωκτοσκόπιο, και έχει πάχος και μήκος περίπου όσο και το δάκτυλο σας. Το πρωκτοσκόπιο λιπαίνεται και εισάγεται με ήπιες κινήσεις στον πρωκτικό σωλήνα ο οποίος και εξετάζεται λεπτομερώς, προκειμένου να διαπιστωθεί η ύπαρξη πιθανού εσωτερικού ανοίγματος (στομίου). Υπερηχογράφημα: Χρήσιμο στη διάγνωση του περιεδρικού αποστήματος στις περιπτώσεις που δε μπορούμε να κατανοήσουμε ακριβώς την πορεία του είναι το διορθικό υπερηχογράφημα. Μαγνητική Τομογραφία: Μπορεί να αποδειχθεί χρήσιμη για την διάγνωση του συριγγίου, την εντόπιση πιθανών έσω στομίων καθώς επίσης και τη σχέση του συριγγίου με τους σφιγκτήρες μύες. Επίσης είναι δυνατός ο έλεγχος ολόκληρης της περιοχής και ο αποκλεισμός πιθανών άλλων νόσων ή καταστάσεων που μπορεί να σχετίζονται με το συρίγγιο και τροποποιούν τη θεραπεία. Ποια είναι η θεραπεία για το Περιεδρικό Συρίγγιο; Η καλύτερη θεραπεία για το περιπρωκτικό συρίγγιο είναι η αφαίρεσή του. Υπάρχουν όμως αρκετές δυσκολίες στην χειρουργική αντιμετώπισή του γιατί ένα συρίγγιο μπορεί να διέρχεται μέσα από πολλούς ιστούς προτού φτάσει τελικά στην εξωτερική επιφάνεια. Κάποιοι από αυτούς τους ιστούς μπορεί να είναι οι σφιγκτήρες μύες του πρωκτού, οι οποίοι πρέπει να προστατευθούν. Για αυτόν το λόγο έχουν αναπτυχθεί διάφορες επεμβάσεις κάθε μία από τις οποίες ενδείκνυται σε συγκεκριμένη περίπτωση. Σε όλες αυτές τις επεμβάσεις, το κύριο μέλημα είναι η προστασία των σφιγκτήρων μυών από πιθανή κάκωση ή τραυματισμό. Για να προστατευθούν αυτοί οι πολύ σημαντικοί μύες μπορεί να χρειαστεί να πραγματοποιηθεί η επέμβαση σε δύο στάδια με διαφορά λίγων εβδομάδων. Η επέμβαση συνήθως διενεργείται με γενική ή με περιοχική αναισθησία (ραχιαία ή επισκληρίδιο). Το είδος της αναισθησίας μπορείτε να το συζητήσετε και να το συναποφασίσετε με τον ιατρό σας προεγχειρητικά. Τι επεμβάσεις γινόντουσαν; Στις περισσότερες περιπτώσεις το συρίγγιο αφαιρείται και ο ιστός αφήνεται να επουλωθεί μόνος του. Σε ορισμένες περιπτώσεις όμως το εσωτερικό τμήμα του συριγγίου μπορεί να εντοπίζεται αρκετά ψηλά στο ορθό. Στην περίπτωση αυτή η επέμβαση πρέπει να γίνει σε δύο στάδια. Στις παλαιότερες κλασσικές τεχνικές χρησιμοποιούσαν ένα ράμμα σέτον, το οποίο μετεγχειρητικά έσφιγγε κάθε τόσο ο χειρουργός, ώστε να κοπεί τελικά το συρίγγιο. Σε άλλες περιπτώσεις γίνονται προσπάθεια να φαιρεθεί ολόκληρος ο αυλός του συριγγίου (συριγγεκτομή). Τα καλύτερα αποτελέσματα φαίνεται ότι τα έιχε η συριγγεκτομή με χρησιμοποίηση κρημνού για την κάλυψη του έσω στομίου. Είναι επίπονες και τι αποτέλεσμα έχουν; Η επέμβαση συνήθως διαρκεί περίπου μία έως δύο ώρες, αλλά η μετεγχειρητική ταλαιπωρία συχνά ήταν σημαντική γιατί το συρίγγιο παρουσιάζει την τάση να υποτροπιάζει. Κάποια χρόνια πριν δοκιμάστηκαν συνθετικά υλικά, σκληρυντικοί παράγοντες, βιολογικές κόλλες και ραδιοσυχνότητες για την αντιμετώπιση των συριγγίων αλλά τα όψιμα αποτελέσματα δεν επιβεβαιώσαν την αρχική αισιοδοξία των μεθόδων, και το ποσοστό υποτροπών ήταν υψηλό. Πρωτοποριακή θεραπεία των συριγγίων με laser χωρίς τομή. Η εξέλιξη της τεχνολογία στον τομέα των ακτινών laser οδήγησε στην ανάπτυξη νέων ελάχιστα επεμβατικών τεχνικών για τη θεραπεία των περιεδρικών συριγγίων. Με τη χρήση μίας ειδικής ίνας laser η οποία έχει τη δυνατότητα να επιτρέπει την κυκλοτερή ομοιόμορφη κατανομή της ενέργειας επιτυγχάνεται με φωτοθερμική διαδικασία και χωρίς αφαίρεση (κόψιμο) ιστού η σύγκλιση των τοιχωμάτων του συριγγίου χωρίς να προκληθεί καμία βλάβη στους σφιγκτήρες μύες. Με τον τρόπο αυτό είναι δυνατή η ελάχιστα επεμβατική, ανώδυνη και αναίμακτη αντιμετώπιση των περιεδρικών συρριγίων. Για την τεχνική χρησιμοποιείται ένα πλέον εξελιγμένο τελευταίας γενιάς χειρουργικό laser 980nm ή 1470nm σε συνδυασμό με τις ειδικές ίνες εκπομπής της ενέργειας, που